Rozdział II

To już trzeci dzień wakacji. Mogę śmiało powiedzieć, że dla Santany to najlepsze wakacje w życiu. Na dziś mieli zaplanowanie zwiedzanie. Po kilku godzinach chodzenia, wrócili całkowicie wykończeni. Zdrzemnęli, a potem poszli do kawiarni na kawę i ciastko. Okazało się, że to nie wszystkie atrakcje przygotowane na dzisiaj. Wsiedli do samochodu i po kilku minutach jazdy byli już na miejscu.

- Gotowa na kibicowanie? - zapytał pan Mirosław
- Jakie kibicowanie? - zdziwiła się
- Myślałem, że to polubiłaś, ale jeśli nie masz ochoty...
- Zwariowałeś?! - przerwała mu - Oczywiście, że mam ochotę! - rzuciła się ojcu na szyję całując go przy tym w policzek.

Weszli na stadion. Jak się później okazało na trybunę VIP. Na Pepsi Arenie zmierzyły się dwa najlepsze kluby zeszłego sezonu ekstraklasy - Legia Warszawa i Lech Poznań. Mecz zakończył się wynikiem 2:1 dla Wojskowych. Po zakończonym spotkaniu pan Mirek zabrał Santanę do jednej z sal konferencyjnych, a tam czekali już reprezentacji obu zespołów.

- Córeczko pozwolisz, że przedstawię Ci piłkarzy Legi: to jest: Kosa, Furmi i Bereś - wskazywał kolejno zawodników - oraz piłkarze Lecha: Teo, Kędzior i Muraś.
- Hej. Jestem Santana Berry - mówiła podając rękę każdemu piłkarzowi - Niestety nie znam ani klubów, ani piłkarzy. Musicie mi wybaczyć. Jestem w tym nowa.
- To wy tu sobie pogadajcie, a ja idę coś zjeść. - po wyjściu pana Berry zapadła niezręczna cisza.
- Dasz mi swój numer? - Wypalił Kędzior
- Stary, to nie twoja liga. - odpowiedział mu Teo
- Z chęcią dam Ci swój numer. - uśmiechnęła się i zapisała mu swój numer na ręce
- Jak Cię wołają? - odezwał się zamyślony do tej pory Furman
- Tata mówi na mnie Santi, mama Santana, bo to podobnie tak wytwornie brzmi, a...
- A co ty wino jakieś żeby wytwornie brzmieć? - przerwał jej Bereś
- Debilu! Wino wytwornie smakuje, a nie brzmi! - zwrócił mu uwagę Kosa
- Pozwolicie, że was zignoruję. - zaśmiała się

Gadali jeszcze dobre 2 godziny. Przyszło kilka repozterów z pretensjami, że nie przprowadzili jeszcze pomeczowych wywiadów, ale piłkarze wmórili im, że teraz przprowadza z nimi wywiad dziennikarka sportowa - Santana Berry - i mają nie przeszkadzać jej w pracy.
Wydawałby się, że Santana dobrze się bawi, ale to nieprawda. Cały czas się zamartwiała tym co będzie po zakończeniu wakacji. Z kim będzie musiała zamieszkać? Gdzie? Jak no to zareaguje jej matka? Co z Fabianem? Przecież on dopiero w grudniu kończy 18 lat
 Santana już powoli zasypiała, kiedy rozległ się dźwięk przychodzącego SMSa na jej telefon.

Spotkamy się jutro o 16:00?

Od razu się domyśliła, że to Kędzior. Pomyślała, że będzie fajnie się z nim spotkać. Randka? Broń Boże! Ona unika ich jak ognia. Nigdy nie miała chłopaka i nie ma zamiaru go mieć. To nie tak, że nikt jej nie chce, jest singielką z wyboru. Taki łamacz męskich serc. Rozkochuje i nie pozwala na nic więcej.

Kolejnego dnia około 15:00 zaczęła się szykować na spotkanie z Tomaszem. Trochę się spóźniła, ale to u niej normalne. Facet to facet. Po co się śpieszyć? Szli parkiem, rozmawiali i śmiali się. Nie wiem co odwaliło Santanie, ale chyciła go za rękę, a on nie protestował. Spacerowali trzymając się za ręce jakby to było coś normalnego. Nagle Santi się zatrzymała. Na początku sama nie wiedziałam o co jej chodzi.

- Pocałuj mnie! - rozkazała
- Co? - zapytał zdziwiony
- Pocałuj mnie - powtórzyła, a chłopak chwycił ją za biodra i niepewnie pocałował - Tylko na tyle się stać? - zapytała z głupim uśmiechem, a on mocno przyciągnął ją do siebie i namiętnie pocałował.

_______________________________________________________________________

Czyta to w ogóle ktoś? Zastanawiam się czy pisanie tego ma jakikolwiek sens. Jest bardzo mało wyświetleń i komentarzy. Jeśli coś wam się nie podoba, nie pasuje zgłoście to.  

Jeśli macie jakieś propozycje lub po prostu chcecie pogadać to możecie śmiało pisać na moje GG: 48148238