Prolog

Kilka lat temu poznałam pewną dziewczynkę. Niesamowite ile w takiej małej istocie może być energii, radości życia, uśmiechu i głupich pomysłów. To raczej nie jest niesamowite, to raczej normalne dziecko, którego problemy jeszcze nie dotknęły.
Dziś ta mała dziewczynka ma 16 lat. Z pozoru skromna, cicha i nieśmiała, ideał dla rodziców, ale kiedy próbujesz poznać ją bliżej jest chamska, pyskata i niegrzeczna. A kiedy już ją poznasz widzisz w niej tą samą małą dziewczynkę sprzed kilku lat. Rodzina i znajomi mówią: "Zmieniła się. Nie jest już tą samą osobą", ale to nieprawda, to oni się zmienili, ona pozostała taka sama.
Skąd znam całą prawdę o niej?
Kilka lat temu poszłam ze znajomymi na imprezę. Nagle ktoś się do nas przyczepił i zaczął się do mnie przystawiać. Wszyscy, którzy uważali się za moich przyjaciół odwrócili się ode mnie. Wtedy zjawiła się ona, była z rodzicami, miała 5 może 6 lat. To małe dziecko zdobyło się na odwagę i zaczęło wołać o pomoc. Rodzice ją uciszali, ale ona była nieugięta. Udało się jej, ale już było za późno. Gwałciciel wyciągnął nóż i ugodził mnie nim prosto w serce. Wtedy nie bolało ból przyszedł kilka dni później, w dniu mojego pogrzebu. Przyszło wiele ludzi, ale nikt nie płakał. Chłopak, Przyjaciółka, rodzice - oni nie uronili ani jednej łzy. Płakała ona - dziewczynka z parku, która widziała mnie tylko raz. Tego dnia postanowiłam zostać jej Aniołem Stróżem. Ja nigdy nie zapomnę o niej, o ona nigdy nie zapomni o mnie. Wiem to, ponieważ w każdą niedzielę przychodzi na mój grób, modli się i zostawia białą różę.
Od kilku lat staram się ją uszczęśliwić, ona też chce być szczęśliwa, ale zawsze coś staje na przeszkodzie, a ona przestała już wierzyć i miłość, przyjaźń, rodzinę, przestała wierzyć w Boga.

_______________________________________________________________________

Moje pierwsze opowiadanie i mój pierwszy blog. Mam nadzieję, że się spodoba. Liczę na waszą ocenę.